ปุราณอักษรา

แม้คัมภีร์ใบลานที่หลงเหลืออยู่จะมีอายุไม่กี่ร้อยปี แต่อักษรขอมและอักษรธรรมที่ใช้จารก็เป็นหลักฐานสำคัญที่สามารถนำไปศึกษาร่องรอยการสืบทอดอักขรวิธีและวิวัฒนาการอักษรโบราณ ที่มีต้นกำเนิดย้อนไปได้ไกลถึงอักษรปัลลวะ แห่งอารยธรรมอินเดีย ในยุคพุทธศตวรรษที่ ๑๑-๑๒

คลิกอ่าน

แท๊ก

กรุงรัตนโกสินทร์ การสืบทอด การสืบทอดพุทธธรรม ขอม คัมภีร์ คัมภีร์ใบลาน คาถา จาร จารึก จารึกอักษรปัลลวะ ธรรม ธรรมล้านนา ธรรมอีสาน บันทึก บาลี ใบลาน ปุราณอักษรา พญามังราย พระเจ้านรสิงหวรมัน พระไตรปิฎก พ่อขุนรามคำแหง พัฒนาการอักษร พุทธศตวรรษ ภารตะ ภาษา ภาษาเขมรโบราณ ภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต มหาวรรค ราชวงศ์ปัลลวะ ลาน ลายสือไทย วินัยปิฎก วิวัฒนาการอักษร วิวัฒนาการอักษรโบราณ ศิลาจารึก เส้นจาร หอสมุดแห่งชาติ อักขรวิธี อักขระ อักษร อักษรกวิ อักษรขอม อักษรขอมไทย อักษรขอมไทยสมัยรัตนโกสินทร์ อักษรขอมไทย สมัยสุโขทัย อักษรขอมไทยสมัยอยุธยา อักษรขอมโบราณ อักษรไทย อักษรธรรมล้านนา อักษรธรรมอีสาน อักษรโบราณ อักษรปัลลวะ อักษรมอญ อักษรมอญโบราณ อักษรหลังปัลลวะ อักษรอินเดีย อาณาจักร อาณาจักรเจนละ อาณาจักรทวารวดี อาณาจักรศรีวิชัย อาณาจักรสุโขทัย อินเดีย